Marianne de Jong maakt mensen blij met haar 'Coronkels', verhaaltjes in coronatijd, zoals 'De magie van de heks'. FOTO: Morvenna Goudkade
Marianne de Jong maakt mensen blij met haar 'Coronkels', verhaaltjes in coronatijd, zoals 'De magie van de heks'. FOTO: Morvenna Goudkade (Foto: )

'Vleugje magie kun je zelf overbrengen'

  Nieuwsflits

Pasgeleden stond ze opeens in deze krant, met haar verhaal ‘De magie van de heks’, over een bijzondere ervaring die ze nooit is vergeten. Marianne de Jong (57) kreeg daarna veel reacties. Van mensen die haar kennen, maar niet wisten dat ze verhalen schrijft. En van mensen die haar niet kennen, maar haar opeens herkenden op straat. De Boskoopse schrijft haar ‘Coronkels’ speciaal in coronatijd, om mensen afleiding te bezorgen. Maar ze is ook bezig met een roman.

Morvenna Goudkade

BOSKOOP - De plaatsing van ‘De magie van de heks’ heeft wel wat teweeg gebracht, vertelt Marianne. “Toen het eerste deel was gepubliceerd, kreeg ik heel veel reacties van mensen, dat ze zo benieuwd waren naar het tweede deel. Als ik ergens liep, riepen mensen: bent u die mevrouw van het verhaal in de krant?" Lachend: Er was iemand die vroeg: “Bent u die van die heks?” Haar verhaal gaat over een gebeurtenis op een strand in Spanje. De vertelster ziet een oud echtpaar, zo liefdevol, dat intens lelijk opeens verandert in pure schoonheid. Magie, volgens de schrijfster. Het maakt zo’n onuitwisbare indruk dat ze jaren later nog steeds probeert te handelen in de geest van toen. Een ineengedoken mensje in de supermarkt een complimentje geven en zien hoe zo iemand opbloeit.

Is het verhaal echt gebeurd? .”Ja, al zo’n 20 jaar geleden, maar ik ben het nooit vergeten. Ik dacht terug aan de magie van dat moment en hoe we in deze tijd een ‘vleugje magie’ goed kunnen gebruiken. En zelf ook overbrengen, zoals bij de dame in de supermarkt.”

Ze probeert het zo vaak mogelijk te doen, zegt ze. “Gewoon zomaar iets aardigs zeggen. Hoe klein het ook is, je kunt iemand een fijn gevoel geven." Met haar reeks ‘Coronkels’ is ze begin maart begonnen. “Het is een woordspeling van ‘corona’ en ’kronkels’, de verhaaltjes van Simon Carmiggelt. Ik had een verhaal geschreven, toen zei mijn man: dit is goed, je moet er iets mee doen.”

“Ik heb het naar de krant gestuurd, maar ik bedacht ook dat ik er misschien mensen blij mee kon maken, die door corona alleen thuis zaten. Ik ken best veel ouderen die behoorlijk geïsoleerd zijn. Ik ben dus meer verhaaltjes gaan schrijven, heb een verzendlijst gemaakt en ben de verhaaltjes gaan sturen. Elke week een nieuw verhaal. Ik heb inmiddels een landelijke verzendlijst."

Waarom ze het doet? “Mensen wat vreugde en afleiding bezorgen. Ik zocht naar iets om meer betrokken te zijn bij de samenleving. Ik heb drukke banen gehad en ben daarnaast bezig met muziek, maar dit is echt maatschappelijk, dat vind ik fijn.” Haar eigen moeder, in verpleeghuis De Reehorst in Reeuwijk, is ook fan van haar verhalen. “Ik breng haar elke week De Gouwe Koerier, mijn moeder heeft zo lang in Boskoop gewoond, ze wil weten wat er speelt in het dorp. Ik stopte er dan ook het geprinte verhaaltje bij.”

Inmiddels schrijft ze ook aan een roman. “Ik heb één-derde af. De plot heb ik in mijn hoofd, al gedragen de karakter zich soms iets anders dan gepland.”

Hoe klein het ook is je kunt mensen een fijn gevoel geven

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden