<p>Jolanda (li) en Yvonne eren hun moeder met een zelfgemaakte grafsteen. &#39;Met de bloemen waar ze zo van hield&#39;. FOTO: Morvenna Goudkade</p>

Jolanda (li) en Yvonne eren hun moeder met een zelfgemaakte grafsteen. 'Met de bloemen waar ze zo van hield'. FOTO: Morvenna Goudkade

Bloemenmozaïek als troost en eerbetoon

  Nieuwsflits

Het is een bijzonder eerbetoon. Zussen Yvonne Hoogendoorn (55) en Jolanda van der Vaart-Hoogendoorn (53), uit Waddinxveen, maakten samen een mozaïekgrafsteen voor hun overleden moeder Gré. Het mozaïek is geïnspireerd door hun moeders liefde voor bloemen: “Mama heeft nu altijd de bloemen bij zich, waar ze zo van hield.”

Morvenna Goudkade

WADDINXVEEN – Het is stil en vredig op de algemene begraafplaats, waar de zusjes zijn samengekomen bij het graf van hun moeder. Zij overleed op 24 februari aan de gevolgen van alzheimer. “Onze moeder komt uit Boskoop”, vertelt Yvonne. ‘’Na hun huwelijk zijn onze ouders naar Waddinxveen verhuisd. Daar zijn wij opgegroeid.” Jolanda woont er nog steeds, ze werkt als verpleegkundige bij Ipse de Bruggen. Yvonne werkt in het atelier van theatertextielbedrijf Thearent in Hazerswoude-Dorp.

Het namiddagzonnetje beschijnt een kleurrijk tafereel: een ingelegd mozaïek met handen die een duif loslaten, omringd door vele bloemen. Het creatieve werk van Yvonne en Jolanda. “Altijd als het ter sprake kwam, zeiden onze ouders dat ze later geen grafsteen of gedenksteen wilden”, vertelt Yvonne. “Dat was veel te duur, zeiden ze. Ik heb toen een keer gevraagd of ze het goed vonden, als ik zelf dan iets voor hen zou maken. Dat vonden zij een mooi idee.” Vorig jaar augustus is ze begonnen met mozaïeken. ”Mama ging toen ernstig achteruit. Ik had al wat tekeningetjes gemaakt als ontwerp. Jolanda zei al heel snel: ik doe mee.”

De zusjes werkten ieder afzonderlijk thuis aan het ontwerp. Yvonne maakte een duif die opvliegt, en handen die loslaten. “Dat staat symbool voor het verlaten van het leven en van het in vrede laten gaan.”

Jolanda maakte de bloemen. Hortensia, gentiaan, roos, hyacint en Spaanse margriet. “Mama hield enorm van bloemen, haar hele leven. Ze vond dat bloemen mensen echt kunnen opvrolijken. Ik heb dat van haar meegekregen en ben ook graag met bloemen bezig.”

Thuis was er vroeger een tuin vol bloemen, vertellen de zusjes. “Opa was bomenzoeker, hij bracht altijd bloemen en plantjes voor haar mee. Alles groeide en bloeide, in de tuin, om het huis en in de vensterbanken. Mama kreeg alles in bloei.” Ook met verjaardagen en met Moederdag, kon je haar altijd een groot plezier doen met bloemen en planten, blikken ze terug.

Ze waren al een tijdje bezig met het mozaïek, toen hun moeder overleed, op 24 februari van dit jaar. In augustus was het helemaal klaar en hebben ze, in bijzijn van de naaste familie, de mozaïekgrafsteen geplaatst. Het is een plek geworden om hun moeder te herdenken, met veel licht en kleur. “We hebben er nu wel vrede mee”, zegt Yvonne. “Het ging echt niet meer. Het is beter zo.”

Hun bloemenmozaïek zien ze als een eerbetoon en een troost bij rouw en verdriet. “Mama heeft nu altijd de bloemen bij zich, waar ze zo van hield.”

Mama vond dat bloemen mensen echt kunnen opvrolijken

Morvenna Goudkade
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden