<p>Julius Booy en Louise Mattheus maken met Juuls Landje een bijzondere plek van een oude kwekerij. FOTO: Morvenna Goudkade</p>

Julius Booy en Louise Mattheus maken met Juuls Landje een bijzondere plek van een oude kwekerij. FOTO: Morvenna Goudkade

(Foto: )

'Wij leren zelf superveel op Juuls Landje'

  Nieuwsflits

Julius Booy (29) uit Boskoop is kwekerszoon, werkt met jeugdzorgjongeren en ontwikkelt een voedselbos. Louise Mattheus (25) komt uit Gouda, is een stadsmeisje, maar heeft nu haar eigen bloementuin. Dat alles gebeurt op Juuls Landje, op een voormalige kwekerij in Boskoop.

Morvenna Goudkade

BOSKOOP – Louise heeft een mooie bos bloemen uit haar pluktuin meegebracht. Ze wist niet dat ze het in zich had om bloemen en groente te kweken, zegt ze. En ze vraagt zich nog steeds af of ze het wel goed doet. Julius moet erom lachen, zelf wist hij vorig jaar nog niet wat een voedselbos inhield en nu is hij dagelijks bezig met deze ‘permacultuur’. “We leren zelf ook superveel op Juuls Landje. Zo ben ik nu met de jongeren een tiny house aan het bouwen; dat is ook voor het eerst dat ik dat doe. Geweldig.”

Julius en Louise zijn drie jaar samen. Aan het begin van hun relatie kocht Julius een stuk oude kwekerijgrond aan de Toegangseweg in Boskoop. Daar wilde hij een eigen zorgkwekerij beginnen, maar Juuls Landje werd veel meer dan dat. Doordeweeks komen er jongeren met gedragsproblemen en autisme voor dagbesteding. Met elkaar wordt het landje tot bloei gebracht en daarbij meteen de jongeren zelf.

Julius werd geïnspireerd door zijn vader: Fred Booy. Die is kweker, maar geen traditionele. “Toen ik mijn landje had, wilde ik een boomgaard. Dus ik plantte fruitbomen. Mijn vader zei: waarom zet je ze allemaal zo recht op een rij? Dat vond hij niks. Hij stelde voor dat ik er een voedselbos van zou maken. Ik had geen idee wat dat was, maar toen ik me erin ging verdiepen, werd ik heel enthousiast.”

Bij een voedselbos gaat het om balans, legt hij uit. “Zowel dieren, vogels, insecten, als mensen, kunnen dan leven van zo’n bos. Het is een permacultuur, waarbij alles een functie heeft. Zover ben ik nu nog niet met mijn bos, het duurt een paar jaar om die balans te krijgen. Nu eten sommige dieren alles op en zijn sommige planten nog aan het woekeren.”

Louise had nog nooit getuinierd, voordat ze Julius ontmoette. “Toen we iets met elkaar kregen, zei ik: ik ga niet in die tuin werken, hoor. Maar nu ben ik er heel vaak, ik ben vrijwilliger op Juuls Landje.” Louise werkte in de kinderopvang en tegenwoordig in de verstandelijk gehandicaptenzorg. “Ik moest heel erg wennen aan het landje, als stadsmeisje, haha. Nu heb ik ook een kleine kas, daar ga ik voor-zaaien en kweek ik de plantjes op. Daarna zet ik ze over in de bakken buiten.” Ze heeft de smaak flink te pakken. “Ik heb een bloementuin en een groentetuin. Eigenlijk wil ik nu ook een orangerie.”

Samen hebben ze een plan bedacht voor de opbrengsten van hun tuin en voedselbos. Julius: “We eten zelf van ons landje, met de jongens. Nu willen we ook gaan koken voor anderen en dit vanuit het centrum van Boskoop aan gaan bieden. Ik las over het brugwachtershuisje dat beschikbaar komt, daar heb ik meteen op gereageerd.”

Met elkaar wordt alles tot bloei gebracht op het landje

Morvenna Goudkade
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden