Foto: Ria de Groot

Afscheid!

Ria de Groot

‘Partir, c’est mourir un peu’ - ‘afscheid nemen is een beetje sterven’, luidt een bekend gezegde. Afscheid nemen als voorzitter van de Dorpsraad is voor mij dat ‘beetje sterven’. Want wat is het moeilijk om iets, waar je je zo lang voor hebt ingezet en tijd aan hebt besteed, los te laten. De Dorpsraad Boskoop is inmiddels een niet meer weg te denken begrip, méér dan een naam. Voor de Boskoopse gemeenschap, maar zeker ook voor het gemeentelijk apparaat in Alphen. Ik stond aan de wieg bij haar geboorte en heb het kind, samen met anderen, door de pubertijd geloodst. Nu is de Dorpsraad volwassen en kan het haar eigen weg gaan. Mijn vertrek wil niet zeggen dat ik mijn betrokkenheid bij de dorpse gemeenschap zal verliezen. Integendeel. Ik blijf mij focussen op wat er speelt in het dorp en hoe het met de Dorpsraad verder zal gaan. Zal die een serieuze onderhandelings- en gesprekspartner voor de bestuurders in Alphen blijven? Blijft men überhaupt de noodzaak van een dorpsoverleg- of raad nog wel op de juiste waarde schatten? ‘Het van buiten naar binnen werken’ stond vermeld als een van de belangrijke speerpunten binnen het ‘Democratische akkoord’ van het uitvoeringsprogramma 2018-2022 van de collegepartijen. Met als doelstelling te komen tot een inclusieve gemeente, met gedeelde zeggenschap, maatwerk van straat tot dorp, maatschappelijke democratie én democratie in het gemeentehuis. Dát was de intentie. We zijn nu in 2020 en je kunt je afvragen of daar inmiddels iets van terecht is gekomen. Je kunt het zo mooi omschrijven, maar uitvoeren is een tweede. ‘Vanuit de ambitie van de bewoners kennis opdoen en die vertalen naar gemeentelijke uitvoeringsprogramma’s, met dorps- en andere raden als de juiste gesprekspartners’. Ik kan niet anders constateren, dat aan de gemeentelijke ambitie hier en daar nog wel wat mankeert.


Toen ik aantrad als voorzitter, was ik – wat de gemeentelijke zaken betreft – een onbeschreven blad. De ervaringen in de afgelopen vijf jaren hebben mijn leven verrijkt en hebben mij veel kennis en inzichten opgeleverd.
Ik kon daarbij putten uit de bestuurlijke ervaring van de (tot dusver onvervangbaar gebleken) secretaris van de Dorpsraad. Ik doel op Jacques Booij, die ik steeds als ‘mijn wijze leermeester’ beschouwde. Hij bracht mij praktische bestuurskunde bij en hij wist van tevoren aan te geven hoe de hazen zouden lopen. ‘Als het niet rechtsom kan, dan gaan we linksom, Ria’, zei hij vaak.
Zo heb ik geleerd zelfstandig, op eigen vleugels dus, te vliegen en kon ik, als mede-belangenbehartiger van onze dorpsgemeenschap, pittiger en overtuigender optreden.


Ik kijk terug op de goede contacten met de wethouders Gerard van As en Kees van Velzen.
Rest mij om van u, trouwe lezer van mijn columns, afscheid te nemen. Ik heb het met veel plezier gedaan.

Het ga u allen goed!

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden