Foto: Helga Boudestein

XXL-keuzestress

Sinds 1 januari heb ik een nieuwe baan, waarin ik mag werken met kinderen die een TOS hebben, een stoornis waarbij taal en communicatie kort gezegd niet vanzelf gaan.

Tijdens het werken met een van mijn leerlingen, een kleuter in groep 2, kwam het onderwerp 'eten' ter sprake. Bij mijn vraag wat ze die ochtend gegeten had, kwam een opsomming van voedingsmiddelen voorbij waarvan ik met goede wil (en ervaren oren) met moeite chocola van kon maken. Het lukte, al gaf het woord 'tlasta' (pasta) wat verwarring…

Een andere leerling vertelde dat ze tijdens een feestje naar 'De Mac' was geweest en niet wist wat ze moest eten, omdat er zo veel te kiezen viel. Voor mensen met een TOS is kiezen doorgaans lastig en dan biedt onze maatschappij ze op z'n zachts gezegd nogal wat uitdagingen.

De meest bizarre plekken van keur en verscheidenheid zijn in mijn ogen de XXL-supermarkten. Wie weleens een Auchan in Frankrijk bezocht heeft, kan zich de paniek van de 'keuzestresser' meteen voorstellen. Bizarre hoeveelheden ontbijtgranen, achtenzestig variaties op zuivel, krakende hoeveelheden chips en ga zo maar door… Onze supermarkten doen leuk mee hoor, maar het lijkt in Frankrijk wel of hun inwoners aan chronische verveling lijden.

Wie zin heeft, kan met gemak een dagdeel doorbrengen in de riante shops, maar of je er dan vrolijker uit komt, mag je je afvragen. Om je keuze te bepalen moet je namelijk óf alle soorten een keer proberen (lekker, maar wel een aanslag op portemonnee en vetbeheersing) of je doet aan etiketvergelijking, wat weer om tijd, energie en een leesbril vraagt.

Hebben we al deze keuzes nodig? Natuurlijk niet! Maar de winkelwagens zijn niet voor niks zo groot en uiteraard hoopt men dat wij op het 'hongerige tijdstip' toch die extra zak chips in ons mandje deponeren. Want vlak voor het eten lukt kiezen niet meer, dan wil je naar huis en aan tafel. Alles lijkt lekker en ineens heel hard nodig, dus verdwijnt het in je boodschappentas.

Stressvol? Voor mij niet echt, maar ik ben daar toevallig niet gevoelig voor. Kunnen kiezen lijkt fijn, maar dan moet je dat wel kunnen.

Door Karin Houdijk

Meer berichten