Judith Bank is oprichtster van Caras Alegres, met de stichting stond ze op de Ideële Verkoopdag  in Boskoop.
Judith Bank is oprichtster van Caras Alegres, met de stichting stond ze op de Ideële Verkoopdag in Boskoop. (Foto: Morvenna Goudkade)

'Ik blijf altijd verbonden met Guatemala'

Morvenna Goudkade

Ze ging van Hoogmade naar Hazerswoude, maar woonde tussendoor jarenlang in Guatemala. Judith Bank (39) werd als kind al gedreven om mensen te helpen. Ze studeerde sociaal pedagogische hulpverlening en later sociologie en culturele antropologie, maar wilde geen theorie en onderzoek meer. Ze wilde écht helpen. Daarom vertrok ze naar Guatemala, waar ze met haar stichting Caras Alegres aan de slag ging. Haar organisatie ondersteunt een gemeenschap in de stad Quetzaltenango. Zaterdag was ze met Caras Alegres op de Verkoopdag voor Ideële Doelen in Boskoop. De stichting heeft ze inmiddels overgedragen, maar als oprichter blijft ze altijd verbonden. Het verhaal van Judith.

HAZERSWOUDE – Het is de vijfde keer dat Judith meedeed met de Ideële Verkoopdag in Boskoop. De vorige keren in het kleine Kerkje, maar sinds de doorstart dit jaar in het kantoor van de Dorpsraad Boskoop. "Ik stond er met lokale producten," vertelt Judith. "Tasjes, sieraden, sleutelhangers, speeltjes. De opbrengst komt ten goede aan onze hulpprojecten in Guatemala."

In april was ze er nog op bezoek, daar waar het allemaal begon: de wijk Las Rosas in Quetzaltenango. "Het voelde als een warm bad. Ik was er vijfenhalf jaar niet geweest. Dat is zo gemist ben, voelde heel bijzonder."

Judith groeide op in Hoogmade met een wens om later mensen te helpen en vooral ook kinderen. Hoe, dat was lange tijd onzeker: ze twijfelde over de zorg, maar koos toch voor activiteitenbegeleiding. Een 'summercamp' in Amerika maakte veel duidelijk: Judith werkte daar met een internationale groep jongeren om mensen met een handicap te begeleiden en een fijne tijd te bezorgen. "Ik ben toen echt opgebloeid. In Amerika merkte ik dat ik een mens van de wereld ben en me overal thuis kan voelen. Ik ben er zelfstandig geworden en ik wist opeens ook wat ik wilde."

Weer terug in Nederland gaat ze sociaal pedagogische hulpverlening studeren in Amsterdam en meteen op kamers. Ze loopt stage in Equador en doet een afstudeerproject in Suriname. Daarna besluit ze verder te gaan aan de universiteit: sociologie en culturele antropologie, maar dat loopt anders. Ze komt in aanraking met een Nederlandse vrouw die actief is in Guatemala. "Het begon zo te kriebelen. Ik wilde ook helpen, een sociaal project starten. Ik ben me er helemaal in gaan verdiepen. En hoewel ik alle tentamens had gehaald, ben ik toen gestopt met mijn studie. Ik wilde geen onderzoek meer doen, ik wilde écht aan de slag." In 2004 richt ze Stichting Caras Alegres op, wat Spaans is voor 'blije gezichten'. Samen met haar eerste partner, die later is overleden, vertrekt Judith naar Guatemala. Daar woont ze jarenlang, ook met haar huidige partner, en de kinderen groeien er op. ''Met Caras Alegres hebben we een hulporganisatie opgezet om vooral moeders en kinderen te ondersteunen. Door de vroegere burgeroorlog staan veel vrouwen er alleen voor; de mannen zijn gedood in de oorlog. Er is armoede, criminaliteit, er zijn problemen met drugs en tienerzwangerschappen. Kinderen gaan niet naar school of stoppen met school omdat ze moeten bijdragen in het gezin. Projectmatig hebben we allerlei problemen aangepakt."

In 2012 is ze met haar gezin teruggekeerd naar Nederland en woont nu op de Rijndijk in Hazerswoude. "Maar al woon ik niet meer in Guatemala, ik zal altijd verbonden blijven met het land."

Ook in het Rosarium?

Wekelijks gaan wij in deze rubriek in gesprek met iemand uit de regio. Man of vrouw, jong of ouder, iedereen heeft zijn eigen verhaal en elk verhaal is anders. Kent u iemand met een verhaal? Laat het ons weten via de redactie: redactie.gkw@dpgmedia.nl

Meer berichten