Foto: Helga Boudestein

Wéér die brug...

Ria de Groot, voorzitter Dorpsraad

Juist nu de Dorpsraad bezig is om met de verschillende bewonerscollectieven te komen tot een gezamenlijk standpunt voor de oplossing van de verkeersproblemen in en rond ons dorp, was er vorige week donderdag dat schokkende bericht: 'Hefbrug Boskoop dicht tot nader order'.

We zijn nu bijna een week verder. Er wordt gewerkt aan onderzoek van de brug, waarna herstel.

De hefbrug - hij blijft de gemoederen bezighouden. Facebook en Twitter explodeerden bijna. Er is verontwaardiging en boosheid. Iedereen heeft wel iets op- of aan te merken. Het blijkt al een poosje niet meer veilig te zijn, op die hefbrug van ons. Roestvorming in en op de constructie is van dien aard, dat het niet verantwoord meer is om er enig verkeer, in welke vorm dan ook, over te laten gaan. En dat is echt balen! 'Wéér die brug!' lees ik op de voorpagina in het AD Groene Hart.

Onze hefbrug over de Gouwe, die ligt al sinds 1936 in het hart van ons dorp. Je kunt eroverheen om van oost naar west te gaan en eronderdoor voor doorvaart van noord naar zuid en vice versa. De brug wordt intensief gebruikt, mede door het immer toenemende verkeer, op de weg en over het water. Maar onze infrastructuur is in het geheel niet ingericht op die intensivering. Er is slechts één manier om van oost naar west te gaan. Over en door een woonstraat, de Zijde. En dan over een brug, die in één uur zovele malen open gaat! Dat is vrágen om problemen. Een extra oeververbinding op korte termijn en niet over tien of twintig jaar, dát is de oplossing! Voor de Boskopers is de maat nu vol. Het is genoeg geweest, hoor ik overal. "Een veilig en leefbaar dorp, dat is wat wij wensen." En niet langer ondergeschikt zijn aan economische belangen. Geen kosten-batenanalyse. De mens moet centraal staan. Ondernemers en vervoerders klagen terecht steen en been vanwege dit grote ongemak. De Boskoopse burgers voelen zich niet gehoord.

Voor de bewoners van de Zijde levert het brug-ongemak, tijdelijk, een klein voordeel op: even geen (vracht)verkeer langs hun huis, geen files voor hun deur als de brug omhoog is en ook dus geen uitstootgassen, fijnstof en zwarte ramen. Eén ding is overduidelijk: de kwetsbaarheid van de brug vraagt om een tweede oeververbinding. Daarom mijn advies aan de beleidsbeslissers van provincie en gemeente: ga zo snel mogelijk rond de tafel, stroop de mouwen op en hak die knopen door. De Dorpsraad heeft al wat suggesties op papier staan.

De hefbrug is recentelijk onderworpen aan intensief onderhoud. Heeft men toen de nu zo ernstig gebleken gebreken over het hoofd gezien? En wie is daarvoor verantwoordelijk? Zullen we dat ooit nog vernemen?

Op sommige momenten kunnen we de brug vervloeken, maar toch, toch blijven we van hem houden! En wat zou hij – de brug dus - blij zijn met een extra oeververbinding!

Meer berichten