Echtpaar Houtman-Hendriks begon als een vakantieliefde, maar is nu al zestig jaar gelukkig getrouwd.
Echtpaar Houtman-Hendriks begon als een vakantieliefde, maar is nu al zestig jaar gelukkig getrouwd. (Foto: )

Paar Houtman-Hendriks van diamant

Ellen van Dilst

Al 60 jaar een mooi paar

Het was een vakantieliefde. Na de oorlog droegen de mijnwerkers in Limburg hun steentje bij aan de wederopbouw door zo veel mogelijk kolen te delven waarmee in het westen bedrijven werden opgestookt. Uit dank werden ze, met hun familie, een dag naar Den Haag gehaald en gefêteerd.

Boskoop - Gerda kwam uit een mijnwerkersgezin, mocht mee en was voor het eerst ver van huis, een veertienjarige puber. Naast haar in de bus tijdens een rondrit zat Wim, een paar jaar ouder en vast van plan een charmante man te worden als hij later groot was.
Hij vroeg haar adres en terug in Limburg ontving ze een brief van hem.

Wim zocht haar op in Limburg. Nu was hij ver van huis en in zijn zenuwen stapte hij te vroeg uit de bus en moest een flink eind lopen voordat hij, veel te laat, bij haar huis arriveerde. Voor Gerda hoefde het niet meer, ze had geen zin om zo lang te wachten, maar haar familie vond dat ze Wim een kans moest geven. Bovendien: ze konden hem moeilijk direct weer terugsturen.
Gerda gaf toe en Wim kreeg de kans zich van zijn beste kant te laten zien.
Met succes, want vier jaar en duizend brieven later vertrok Gerda voorgoed naar Boskoop om met Wim te trouwen. Tot groot verdriet van haar familie, want het jongste kind uit een gezin van zestien ging als eerste zo ver weg van huis.

Na zestig jaar kijken ze terug op een goed leven samen. Ja, het was soms zwaar. Ze verloren hun eerste kind nog voor ze was geboren. Voor Gerda was het moeilijk geaccepteerd te worden in de Boskoopse gemeenschap. Er waren problemen met de gezondheid. En afgelopen jaar kregen ze het overlijden van hun zoon te verwerken. Maar waar in andere gezinnen tegenslag als een wig fungeert en mensen uiteendrijft, werkte voor Gerda en Wim het verdriet als cement. Het maakte de band onderling en in de familie alleen maar hechter.

Het leven is ook mooi en rijk geweest. Wim was boomkweker, zeer tot zijn genoegen. Hij was vrij, min of meer eigen baas en deed zijn werk graag.
En alhoewel hij vond dat zijn vrouw niet hoefde te werken, niet hoorde te werken, deed Gerda dat toch. Aanvankelijk vond ze een baan bij de apotheek. Maar toen ze de mogelijkheid kreeg om Avon-consulente te worden, was Gerda echt in haar element. Terwijl ze erover vertelt, kijkt Wim met onverholen trots naar zijn vrouw. "Ja," zegt hij, "en daar was ze verdomde goed in."

Aan het eind van het gesprek poseren ze graag voor de foto en zoeken zorgvuldig een geschikte plek uit. Het is al zestig jaar een mooi stel, Wim en Gerda Houtman-Hendriks.

Meer berichten