Het afval bij de container.
Het afval bij de container. (Foto: Debbie de Geus)

Groetjes van de Stamtafel: wat is de echte overlast?

Debbie de Geus

Het is laat, donker. De stamtafel is leeg, want het café is gesloten en de telefoon gaat. "Zijn jullie al bijna thuis?"

Nee, we zijn onderweg. "Je moet gelijk komen. Ik hoorde een klap en zag iemand weglopen bij de auto!" Wij komen een half uur later aan. We zien een meisje die toevallig net voorbij loopt. De telefoon gaat weer. "Zag je die griet? Zij veroorzaakte die klap."

We parkeren en lopen achter de persoon aan. We spreken geen Pools, wel Duits, dus gebrekkig communiceren lukt, maar zij ontkent bij onze auto geweest te zijn. We gaan polshoogte nemen bij de auto. Er is niks: geen deuk, geen kras. Naast de auto tussen struiken liggen spullen verstopt. Luidsprekers, kleding, autospullen... Aha, een inbraak dus. Politie maar bellen dan. Die komen, maar constateren ook dat er bij de vuilcontainers bij de AH een grote hoeveelheid rommel is gedumpt. Zou het daarvandaan komen? Of was het toch een inbraak? De melding is gedaan, de spullen bewaren we even en we wachten af.

Wonen wij in een getto dan? In het zelfde straatje is in korte tijd een motor gestolen, een koelkast ontvreemd, een politie-inval geweest, zijn de ramen bij de dierenarts ingegooid en zijn fietsen gestolen en voor oud vuil achtergelaten midden op de weg.

Over fietsen gesproken: een besloten feest op zaterdagavond, vele gasten staan even buiten want het is zo warm, en dan toch een moment vinden als inbreker om een elektrische fiets mee te nemen. We komen een leuk prieeltje tegen. Gemaakt voor de bewoners van de Voorofscheweg, maar in gebruik genomen door dealers, gebruikers en dronken immigranten. En dan overdag worden de meisjes lastig gevallen die langslopen richting het dorp. Mannen uiten bedreigingen en schelden haar uit als blijkt dat zij niet gediend is van hun vulgaire taalgebruik.

Een man komt eten en drinken in de horeca van Boskoop, maar betalen dat doet hij niet. Nergens. Aan de overkant van de weg zien we agenten fietsend het dorp in gaan. Verderop posten zes agenten bij een rotonde. Je denkt gelijk dat het nu wat veiliger is. En nadat wij bij de BOA's de dag ervoor onze onvrede hebben geuit, zou je denken dat er nu wat meer gecontroleerd wordt. Maar niks is minder waar.

Daarentegen word er wel een team voor geluidsmetingen Boskoop ingestuurd. In het donker staan zij met hun meetapparatuur bij alle horeca te meten of er overlast is. En ja, dat is er, want het is warm, dus de deuren gaan wat vaker open. Dus een boete, "want, mevrouw van de Stamtafel, er zijn meer decibels gemeten dan u mag hebben." Er heeft niemand geklaagd en toch is de nood zo hoog om hierop te controleren. Maar waar de nood echt hoog is, zie je niemand. Slopen, stelen en dealen, dat kan gewoon.

Verhalen van echte Boskopers

Ergens in Boskoop staat een stamtafel. En als die tafel toch praten kon… Aan deze tafel worden dingen besproken door Boskopers, toeristen en buitenlui. Dingen die ook vaak de krant niet halen, maar iedereen wel graag wil weten. Aan de stamtafel wordt dit onder de loep genomen.

Meer berichten