Wie weet, volgend jaar, hangt er ook weer een vlag aan het voormalige gemeentehuis?
Wie weet, volgend jaar, hangt er ook weer een vlag aan het voormalige gemeentehuis? (Foto: )

Groetjes van de Stamtafel: Dodenherdenking

Debbie de Geus

Met koningsdag hang je hem op. Tijdens dodenherdenking hang je hem half. En op Bevrijdingsdag wappert hij ook. De Nederlandse vlag.

Boskoop - En iedereen weet een ander wel te vertellen wanneer je hem hoe moet vlaggen. Er zitten regels aan, want je mag hem niet zomaar hijsen. Maar dat weet iedereen, want hier aan tafel heeft iedereen het hoogste woord over hoe dat moet.
Dan is het dodenherdenking. De mensen komen naar het Raadhuisplein en nemen hun plekje in voor de dranghekken bij het monument. Wij zetten de muziek alvast wat zachter en sluiten alvast de voordeur. We willen geen overlast veroorzaken. Kijkend naar de mensen die zich verzamelen en zoekend naar vlaggen, constateren we dat er op ons (voormalige) gemeentehuis geen vlag hangt. Ja er staat er een aan een stok bij het herdenkingsmonument, maar daar zie je niks van. Waar is die vlag die daar hoort te wapperen? We kijken naar links, we kijken naar rechts en behalve onze eigen vlag tellen we er drie op de Zijde zover we kijken kunnen. Aan de kerktoren hangt er een, maar er is niemand bij gezet, dus deze wappert niet. Hij is over de stok heen gerold door de wind en hangt er troosteloos bij, voor zover je het dus 'hangen' kunt noemen.
Terwijl iedereen het hoogste woord had over het reilen en zeilen van het uithangen van de Nederlandse vlag, heeft niemand echt de moeite genomen om deze ook te hijsen. Waarom dan zo stoer vertellen dat jij precies weet wat de regels van de vlag zijn?
Het is acht uur. Het is heel stil op de Zijde. Zelfs de brommer die wij elk jaar precies om acht uur horen rijden aan de achterkant van de Zijde, hebben we nu niet gehoord. Een Poolse dame met oortjes in haar oren komt aangelopen. Nee, ze loopt door, ze heeft geen flauw benul wat hier aan de hand is. Een groepje mensen die net na acht uur aan komen lopen, zijn iets te laat, we hoorden het wel, de hakjes van de schoenen klonken over het asfalt. Maar ze zijn er wel. Bij de stamtafel is het muisstil. En zo hoort het ook! Ook al vind je het onzin, ook al heb je er niks mee, ook al weet je geeneens waar dit over gaat, heb respect voor de mensen die wel graag willen herdenken. Herdenken in de breedste zin van het woord. Het zijn maar twee minuten en dat moet iedereen toch kunnen opbrengen. Wij hebben gezien hoeveel mensen naar de herdenking kwamen en iedereen heeft daar zijn eigen reden voor. En iedereen is stil. Echt iedereen. We hoorden een klein kindje brabbelen. En zeker als het zo stil is, dan hoor je dat. Maar het kindje was er wel. Die weet later wel als ze groot is wat dodenherdenking inhoudt, want dat heeft het meegekregen van haar ouders. En zolang er redenen zijn om naar een herdenking te gaan, wapperen wij met onze vlag.

Verhalen van echte Boskopers

Ergens in Boskoop staat een stamtafel. En als die tafel toch praten kon… Aan deze tafel worden dingen besproken door Boskopers, toeristen en buitenlui. Dingen die ook vaak de krant niet halen, maar iedereen wel graag wil weten. Aan de stamtafel wordt dit onder de loep genomen.

Meer berichten