Foto: Morvenna Goudkade

'Ik heb respect voor mensen in de oorlog'

Morvenna Goudkade

We kennen haar als voorleeskampioene. Nienke Nagtegaal (12) uit Boskoop won al de provinciale ronde van de Nationale Voorleeswedstrijd 2019 en staat op 22 mei in de landelijke finale. Nienke houdt heel erg van lezen en kiest daarbij graag boeken over de Tweede Wereldoorlog. Zelf noemt ze het haar 'lievelingsonderwerp', waar ze steeds meer over wil weten. Het dagboek van Anne Frank behoort tot haar favorieten en Nienke heeft inmiddels ook het Anne Frank Huis in Amsterdam bezocht. Voor een opdracht op school koos ze de hongerwinter en bij Dodenherdenking is ze altijd twee minuten écht stil. Wij gingen met haar in gesprek.

BOSKOOP – Nienke heeft boeken meegebracht: Oorlogswinter van Jan Terlouw, Oorlogsgeheimen van Jacques Vriens en Het Achterhuis, dagboek van Anne Frank. Het zijn gekoesterde lievelingsboeken van de twaalfjarige, die ze heel graag leest en voorleest. "In groep 2 dacht ik: ik wil zo snel mogelijk leren lezen. Dat leek mij echt geweldig."

Als ze eenmaal kan lezen, gaat het als een speer. Nienke leest en leest en leest. En ze hoort verhalen. "Mijn overgroot-oma en overgroot-opa hebben de Tweede Wereldoorlog meegemaakt. Als zij daarover vertelden, vond ik het meteen heel interessant." Nienke gaat nog meer boeken lezen en is een trouwe bezoekster van de bibliotheek. "Ik was helemaal in de ban van de Tweede Wereldoorlog. Het is mijn lievelingsonderwerp."

Waarom dat zo is? Dat er dingen gebeurden die je bijna niet kunt voorstellen, maar die wel echt gebeurden, legt Nienke uit. Ze noemt Anne Frank als voorbeeld. "Anne was van dezelfde leeftijd als ik. Zij leefde eerst ook in vrijheid, maar toen werd alles afgenomen. Vrijheid is niet zo normaal als het lijkt. Ik vind haar dagboek heel mooi en interessant."

Ze heeft inmiddels de plek bezocht, waar Anne en haar familie ondergedoken zaten. "Vorig jaar ben ik naar het Anne Frank Huis geweest, daar wilde ik heel graag naar toe. Het was heel bijzonder om het in echt te zien. Toen ik het boek weer las, dacht ik steeds: die kamer heb ik gezien, die kast heb ik gezien."

Op school in Boskoop kreeg Nienke een opdracht over de Tweede Wereldoorlog. ''Samen met een vriendin heb ik toen gekozen voor de hongerwinter. We hebben daarvoor mijn overgroot-oma geïnterviewd." Nienke vertelt dat ze met open mond zat te luisteren. "Mijn overgroot-oma heeft toen zoveel meegemaakt, het was heel zwaar. Er kwamen veel mensen uit de steden die smeekten om eten. Haar broer moest vluchten voor de Duitsers en dat mocht ze tegen niemand zeggen, dat was te gevaarlijk. Zelf is ze een keer aangehouden door Duitse soldaten, terwijl ze iets in haar tas had wat ze niet mochten vinden. Gelukkig is ze weer vrijgelaten."

Nienke vindt het belangrijk dat deze verhalen niet worden vergeten, zegt ze. "Ik heb veel respect voor de mensen in de oorlog. Bij de Dodenherdenking ben ik tijdens de twee minuten stilte ook écht stil."

Behalve boeken lezen en voorlezen heeft ze nog een doel voor ogen, waar ze ook al aan werkt: zelf een boek schrijven. "Ik wil schrijven over iets wat eigenlijk niet kan gebeuren, maar toch gebeurt. Bijvoorbeeld dat er een tsunami komt in Nederland, dat kan eigenlijk niet, maar ik wil het zo schrijven dat mensen geloven dat het wél kan."

Meer berichten