Foto: Ellen van Dilst

Spullen

Bij ons thuis zitten we midden in een vervroegde voorjaarsschoonmaak. We hopen ermee de winter te bezweren, maar de werkelijkheid levert een heel ander plaatje op. Buiten wordt het steeds kouder en stapelt de sneeuw zich op. Binnen stapelen de spullen zich op. We hebben namelijk plek nodig en om die te vinden, halen we volle hoeken leeg om te beoordelen wat er eigenlijk staat en of het weg kan.

Ik beschouw mezelf als een weggooier van nature. Ligt iets te verstoffen in een hoek en heb je er al maanden niet naar omgekeken? Weg ermee. Dozen op zolder met spullen die bij de laatste verhuizing drie jaar geleden niet zijn uitgepakt? Ingepakt en al weggooien. Mijn probleem is echter dat ik mij altijd omring met bewaar-types. Laatst trapte ik in de gang op iets hards, raapte het op en gooide het waar het volgens mij hoort: in de afvalbak. De bewaar-oren van mijn vriend registreerden de weggooi-plop en alarmbellen gingen af: het had tenslotte dat ene handige schroefje kunnen zijn waar hij al een tijdje naar zoekt. Ik moet dus voorzichtig te werk gaan met weggooien.

Nu zitten we in de opruiming, op zoek naar plek. En wat eerst ongedefinieerd 'vol' was, worden nu spullen. Bruikbare spullen die een plek krijgen waar ze gebruikt kunnen worden. Dat zijn er best veel en het nadeel is dat andere plekken nu vol raken. Dan heb je de niet-bruikbare spullen, die thuishoren in de vuilnisbak. Ze zijn schaars, maar het lukt. Er wordt wel degelijk wat weggegooid.

En tenslotte is er de categorie 'dierbare spullen', de dingen die je niet meer gebruikt, die het niet meer doen en die je ook nooit meer zult gaan gebruiken, maar ja, doe het maar eens weg. De fiets van oma, of in elk geval delen daarvan. De eerste spelcomputer waar uren en uren plezier in zit, inclusief dozen vol spelletjes. De legeruitrusting uit de diensttijd van mijn vriend, toen de dienstplicht nog bestond. Een koffertje waarmee familie naar Canada is geëmigreerd. Een trouwjurk, gordijnhaakjes. Dingen die ooit nodig waren, maar nu vergeten zijn.

Ons huis blijkt vol te staan met verhalen en verhalen gooi je niet weg. Bewaar me, ik word een bewaar-type.

Meer berichten