Foto: Helga Boudestein

Bedankt Jacques…

Column door Ria de Groot

Hij was de initiatiefnemer. Deed in het voorjaar van 2015 een oproep in deze krant om een Dorpsraad te vormen, om na de fusie met Alphen de belangen van Boskoop, het dorp waar hij als geboren en getogen Boskoper zo op gesteld is, te waarborgen. Per 1 februari treedt hij af als bestuurslid en legt hij zijn functie als secretaris neer. Jacques Booij. Hij sleepte mij mee, in zijn beminnelijke overtuigingskracht. Gaf mij inzichten en maakte mij enthousiast. Uiteindelijk resulteerde dat in het voorzitterschap van zijn geesteskind: de Dorpsraad Boskoop.

Het was niet zijn intentie om deel uit te maken van het bestuur, laat staan secretaris te worden, maar gezien zijn rijke ervaring, op velerlei gebied, bleek hij gewoon nodig. Het zou één jaar worden, om te begeleiden en op te starten. Uiteindelijk werden het er vier. Wat krijg je met 'n secretaris als Jacques? Overtuigende brieven, scherpe analyses, vasthoudend overleg plegen, resultaten binnenhalen.

Hij was onze inspreker bij gemeentelijke commissies en tevens woordvoerder voor de pers. Dat laatste deed hij ogenschijnlijk moeiteloos, mede door zijn jarenlange ervaring als voorlichter voor de Nederlandse belastingadviseurs. Problemen kennen bij hem meestal een handvol oplossingen. Oneliners schudt hij uit zomaar uit zijn mouw. Van hem kwam niet alleen onze slagzin 'Méér voor elkáár'. Ook de uitspraak 'Van Gemeentehuis naar Gemeenschapshuis' bedacht hij. Kijk wat het gevolg is van zijn initiatief. Een Dorpsraad, verankerd in de Boskoopse gemeenschap.

Bij het gemeentelijk bestuursapparaat kent men ons als eigenzinnig. Maar wordt er wel degelijk naar ons geluisterd. Met het zevenkoppig bestuur, drie werkgroepen en een 'Denktank', blijven we ons 'hard maken' voor Boskoop, dat zo mooie, groene dorp aan de Gouwe.


Jacques is voor mij, als voorzitter, echt een steun geweest. Ik heb veel aan hem te danken. Ik noem hem nog altijd "mijn wijze leermeester", daar moet hij altijd om lachen. 'Ria', zo adviseerde hij, 'je moet mild zijn als het kan en pittig als het moet'. Toen ik dat onder de knie had, formuleerde hij nader: je moet optreden met een "beminnelijke doeltreffendheid". Wat heb ik veel van hem geleerd!


Het is heel begrijpelijk dat zijn vrouw en kinderen hem aansporen 'even een beetje te dimmen'. Dat mag intussen ook wel. Het is de enige reden van zijn vertrek. Een helder verstand en een goede gezondheid op leeftijd maakt hem tot een bevoorrecht mens. 'Ile de repos' (eiland van rust), staat er op de gevel van zijn huis. Zal het rustig worden in huize Booij? Ik denk het niet, misschien iets rustiger? Het is hem van harte gegund.

Dank je wel, Jacques, wijze leermeester! Wij kregen 'méér voor elkáár'!


www.dorpsraadboskoop.nl

Meer berichten