Logo gouwekoerier.nl


Foto: Ellen van Dilst

Bierkaai

door Ellen van Dilst

Laatst kwam ik hem weer eens tegen: de bierkaai. Wat was begonnen als een doordeweekse zaterdag, eindigde met een klap op een kruispunt. Iemand keek niet uit, was in gedachten al elders en zette zijn auto in die van ons. Boem is ho en dat gold ook voor deze zaterdagmiddag, al deden we ons best hem zo snel mogelijk te hervatten. We lieten de auto terug naar huis takelen, belden de verzekering, likten onze wonden en gingen door met de rest van de zaterdag. Maar daarna werd het zondag, en maandag, en onze fijne bijna-klassieker stond voor de deur als een lam vogeltje.

Wij waren er ondertussen druk mee om iets geregeld te krijgen bij de verzekering. Het was de bedoeling dat de bijna-klassieker nog twintig jaar mee zou gaan en het feit dat iemand er zonder pardon en bovenal zonder voorrang in was gereden, hielp daar niet bij. We wilden een redelijke vergoeding voor de onredelijke gebeurtenis en probeerden dat in goed overleg voor elkaar te krijgen.

Wat we niet wisten was dat het kruispunt in de polder met die klap was veranderd in de Bierkade. We redeneerden en praatten en deden wat we konden, maar niemand luisterde, want zo gaat dat op de bierkaai.


De Bierkade was ooit een plek in hartje Amsterdam waar biervaten werden geladen en gelost. Een buurt waar het recht van de sterkste regeerde en meningsverschillen met de vuisten werden beslecht. En vechten konden ze, daar op de Bierkaai. Tegenstand was zinloos, een strijd bij voorbaat verloren en een gezegde geboren.

Ons poldermodel bleek het niet goed te doen op de bierkaai. We wijten het maar aan een cultuurverschil en gaan ons lam vogeltje oplappen. Op onze eigen poldermanier.

Meer berichten

Shopbox