Logo gouwekoerier.nl


Foto: Ellen van Dilst

Koeien

Column door Ellen van Dilst

Als ik naar huis fiets, zie ik een donkere wolk boven de bomen die agressief uithaalt naar witte plukjes wolk die in de lucht ronddobberen. Even verderop realiseer ik me dat het geen wolk is, maar rook, een enorme golf zwarte rook. Het ziet er verontrustend uit en dat is het ook: er blijkt brand te zijn in een boerderij bij mij in de buurt. Thuisgekomen krijg ik een update. De koeien zijn op tijd uit de stal gehaald, de brandweer is onderweg en het gezin is inmiddels uit het huis weg. In die volgorde.

Het grappige is dat het me pas later opvalt. Steeds als de gebeurtenis ter sprake komt, gaat de eerste bezorgdheid uit naar het welzijn van de koeien. Mocht ik het nog niet doorhebben, dan is het mij nu zonneklaar: dit is boerenland. Dieren, gewassen en planten gaan voor, zo simpel is dat. Hoe anders dan bij mij in de stad, waar de prioriteit vaak ligt bij persoonlijke bezittingen. De hamvraag bij een brand in de stad: is de iPad gered?

Een dag later ben ik met mijn vriend op pad. "Kijk", zegt hij, "daar staan de koeien." Ik ben diep onder de indruk van het feit dat hij ze herkent, in een flits nog wel. Voor mij zijn het niet nader te definiëren koeien. Ik kan wel merken dat hij van hier is. "Tenminste", vervolgt hij dan, "in dit weiland stonden toch geen koeien?" Nou ja, wie ze ook zijn, ze staan vredig te grazen in zo'n typisch Hollandse wei onder een opgepoetste blauwe lucht, met schapenwolken. 's Avonds zie ik in de verlaten boerderij door het raam het blauwe licht van een computer. De iPad heeft het ook gered…

reageer als eerste
Meer berichten




Shopbox