Logo gouwekoerier.nl


Frency van Duijn (met roze sjaal) en Desi van Dam hebben op 24 maart de première van hun dansvoorstelling 'Dwang'.
Frency van Duijn (met roze sjaal) en Desi van Dam hebben op 24 maart de première van hun dansvoorstelling 'Dwang'. (Foto: Morvenna Goudkade)

'Als je echt wilt, moet je doorzetten'

Iets willen, iets heel graag willen. Dat was het geval bij Frency van Duijn (27) en Desi van Dam (25). De dansvriendinnen droomden van een eigen dansproductie. Zelf als choreografen hun eigen dans creëren. Niet in een theater, maar op een bijzondere plek waar je normaal nooit zou dansen. Ze moesten er veel moeite voor doen, mensen overtuigen, een plek vinden, dansers zoeken. Maar het is gelukt: op 24 maart gaat hun dansvoorstelling 'Dwang' in première. In een leegstaande fabriekshal in Alphen zal de droom van Frency en Desi in vervulling gaan.

Frency en Desi zijn vriendinnen, zakenpartners en soulmates. "Het is heel natuurlijk, we hoeven elkaar niets uit te leggen," zeg Desi. "We begrijpen elkaar als vanzelf." De klik was er meteen, toen ze drieënhalf jaar geleden collega's werden bij een dansschool. De twee gingen samenwerken en ontdekten een gezamenlijke droom: zelf een dans creëren.

"Die passie hebben we allebei," zegt Frency. "En we zijn allebei doorzetters. Als je echt iets wilt, moet je doorzetten. Soms moet je vallen om sterker te worden, maar je moet nooit opgeven."

Frency groeit op in Hazerswoude-Dorp en Desi in Reeuwijk. Ze zijn allebei piepjong als ze op ballet gaan. Dansen is hun passie en daar willen ze mee verder. Frency gaat naar de Dutch Academy of Performing Arts en Desi naar de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Als ze na hun opleiding allebei gaan werken als dansdocente, ontdekken ze hun gezamenlijke droom. "We geven samen dansbootcamps, met onze DD Dance Company, maar we willen heel graag zelf dans maken," zegt Desi. "Vorig jaar zijn we daar echt mee aan de slag gegaan." Ze hebben een gezamenlijke stijl ontwikkeld, leggen ze uit. "Als choreografen voelen we elkaar heel goed aan."

Een intensieve periode breekt aan met zoeken en hopen, maar ook met teleurstelling en tegenslag. De dansvoorstelling die ze willen maken, moet ontstaan op een bijzondere plek. De vriendinnen willen perse niet in het theater. Ze gaan overal kijken om zich te laten inspireren, maar de ultieme plek blijkt een verlaten fabrieksterrein. De voormalige Biesterfeldlocatie in Alphen aan de Eikenlaan, tegenwoordig De Werf, maakt veel indruk op de meiden.

"We kwamen in een grote lege hal," vertelt Frency. "Het isolement wat je daar voelt, het idee van opgesloten te zijn, zo beklemmend. We wisten meteen dat we daar onze dans wilden maken." Ze krijgen toestemming, kunnen een vergunning aanvragen en vanaf dat moment kan het creatieve proces echt beginnen.

Ze gaan dansers zoeken en vinden die in de regio. In Waddinxveen, waar Desi tegenwoordig woont. In Alphen, de woonplaats van Frency. Ook in Boskoop worden dansers gevonden.

Hun dansproductie Dwang krijgt steeds meer vorm. "Het gaat over allerlei vormen van dwang, vanuit jezelf en vanuit anderen. We gebruiken de ruimte, de sfeer, de interactie. En we gebruiken allerlei attributen."

Daarbij laten ze zich inspireren door de fabriekshal en de omgeving. "De Werf ligt aan het water, de Rijnhaven. We zijn geboeid door het element water, daar hebben we beelden bij gezocht. Het opgesloten zijn in de kale hal, tegenover het water dat wegen zoekt naar buiten."



Ze willen niet teveel verklappen, maar in de voorstelling speelt een badkuip een belangrijke rol, net als heel veel emmers. "Die emmers zijn belangrijk bij Dwang," zegt Desi, die er eentje als voorbeeld heeft meegenomen.

Ze leven in een roes en zijn erg blij dat hun droom gaat uitkomen, op 24 maart in die koude loods in Alphen. "We zetten pallets neer om op te zitten want we willen de sfeer zoveel mogelijk behouden en voor ons publiek een paar heaters en een warme plaid."

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox