Logo gouwekoerier.nl


Even

Column door Ellen van Dilst

Mijn leven in de stad bestond uit heel veel 'even'. Even naar de markt, even ergens lunchen, even naar Ikea, even naar de bieb. In mijn naïviteit dacht ik die 'evens' een-op-een over te zetten naar een dorpse setting. Nou ja, behalve de Ikea, maar die had ik toch al vaker van binnen gezien dan goed is voor een mens.

Omdat de bieb voor mij een belangrijke levensbehoefte is, besloot ik daar te beginnen. Bovendien, niet onbelangrijk: er is een bieb in ons dorp, dus hoe ingewikkeld kon het zijn. Mijn vriend, die van hier is, keek even bedenkelijk toen hij hoorde van mijn plan, maar hij ondersteunt mij voor 100 procent in mijn inburgeringsdrang dus gingen we samen op onderzoek uit. En dat viel nog niet mee. De openingstijden zijn minder ruim dan ik gewend was, wat betekent dat je niet 'even' naar de bieb gaat, maar het bibliotheekbezoek dient te plannen, zo ontdekten we voor de gesloten deur.

De drempel van de bieb eenmaal beslecht, stuitten we op een paar uiterst vriendelijke dames die we overrompelden met vragen waarvan ze het antwoord slechts half vermoedden. De bieb in het dorp bleek een vaag restant van ooit, bevochten op de bezuinigingsslag een aantal jaren geleden toen een minister in al zijn wijsheid besloot dat bibliotheken overbodige geldverslinders waren. De dames doen op vrijwillige basis heldhaftige pogingen om de overgebleven collectie beschikbaar te stellen aan de liefhebber van kinderboeken of streekromans, meer hebben ze niet kunnen redden. Helaas zijn m'n kinderen al lang het huis uit en ben ik op dit moment bezig om mijn eigen leven in een streekroman om te zetten, dus we moesten verder kijken.

De bieb waar ik me thuis voelde, vond ik in Leiden. Net als de markt overigens. Ik geef toe: het is niet erg dorps, Leiden lijkt zelfs een beetje op een stad, maar het belangrijkste nadeel is wel: het is niet 'even'. Leiden is drie kwartier fietsen of twintig minuten met de auto. En zeg nou zelf: het is belachelijk om drie kwartier, door de polder, tegen de wind in te fietsen voor een half pond noten of een boek. Aanvankelijk probeerde ik dit op te lossen door elke keer iets te bedenken wat ik ook hoognodig in Leiden moet doen, maar toen ging ik voornamelijk overbodige rommel het huis inslepen. Daar ben ik maar mee gestopt, het huis is vol. Nu ben ik zoekende naar de dorpse variant voor 'even'.

1 reactie
Meer berichten