Logo gouwekoerier.nl


Eigenlijk woont een ongelovige in ieder van ons. Voor ons is niets zichtbaar of bewijsbaar. Maar: het gaat om het hart, niet in de eerste plaats om het hoofd, om de ratio. Geloof is in wezen overwonnen ratio. Foto: J. den Braber
Eigenlijk woont een ongelovige in ieder van ons. Voor ons is niets zichtbaar of bewijsbaar. Maar: het gaat om het hart, niet in de eerste plaats om het hoofd, om de ratio. Geloof is in wezen overwonnen ratio. Foto: J. den Braber

Eigenlijk is er niets veranderd...

Een bitter koude winter. Onvoldoende hout om te stoken. Daarom steeds vroeg naar bed. Ramen geblindeerd, op last van de bezetter. Verboden om 's avonds buiten te zijn. Een hongerwinter ook. Gaarkeuken, bloembollen, voederbieten. Lege etalage bij de bakker. En toch: gelukkig, te midden van ouders, broers, zusjes en vriendjes. Toen was geluk nog heel gewoon.

In die grauwe wereld was er één gebeurtenis vol licht en warmte. Er werd weken lang naar toegeleefd. De zondagschool van "Ons Jeugdhuis" in de Julianastraat hield een kerstviering. Vrijwel de hele buurt was er, in grote saamhorigheid. De ouders van de zondagschoolkinderen vormden voornamelijk het publiek en de wereld was gedurende een paar uren volledig roze. Het kerstverhaal werd verteld en we zongen er enthousiast over.
Alles was in kerstsfeer gehuld en met verbazing keken wij naar die gigantisch grote kerstboom, vol met prachtige, grote, ballen, die ook nog de functie hadden van lachspiegel. Neen, zo'n mooie boom hadden we thuis niet.


Boskoop, december 2017

Het is eigenlijk heel bijzonder, dat mensen zich tegen het nachtelijk uur massaal naar een kerstnachtdienst begeven. Zij komen in beweging door een indrukwekkende gebeurtenis, die zich 2017 jaren geleden voltrok. Door het verlangen bijeen te zijn en saamhorigheid te tonen. De veelkleurige bevolking van Boskoop komt binnen: gelovigen, ongelovigen, twijfelaars, zelf-verzekerden, gelegenheids-gelovigen. Zij allen komen voor de gewijde intimiteit, in hun zoektocht naar zingeving.

Alle schone schijn voorbij. Bij alle twijfel zoeken naar een bron van troost en bemoediging, naar vrede op aarde, naar gerechtigheid. Nadenken over je eigen leven. Ons land is maar een stipje op de wereldkaart. En wij zijn een korreltje in het zand. Hoe nietig allemaal. De dichter-theoloog De Génestet omschreef de hoogten en diepten van het geloof op een manier, die imponeert door eenvoud en zeggingskracht:


"Doe ik mijn ogen toe

dan wil ik 't wel geloven

maar als ik ze open doe

komt weer de twijfel boven"


Eigenlijk woont een ongelovige in ieder van ons. Voor ons is niets zichtbaar of bewijsbaar. Maar: het gaat om het hart, niet in de eerste plaats om het hoofd, om de ratio. Geloof is in wezen overwonnen ratio.


De mensen komen om het onzegbare te horen, om te luisteren naar muziek en zang, om te peinzen over het bestaan, om de kerstliederen te zingen. Voor velen is de kerstboodschap te mooi om niet waar te zijn. Er wordt ons als mensen iets in alle weerloosheid in handen gegeven.


Ja, dus schuif ik zondagavond omstreeks half elf in de Zijdekerk aan voor de traditionele kerstnachtdienst. Misschien is er dan warme chocolademelk. En vast en zeker kijken we met ontzag naar een imposante kerstboom. En we horen opnieuw het kerstverhaal. Net als in 1944.

Het kind in ons is gebleven. Wat is er eigenlijk veranderd?

reageer als eerste
Meer berichten