Logo gouwekoerier.nl


Debbie de Geus is eigenaresse van 't Koffiehuis in Boskoop. De horecavrouw, dol op haar Harley Davidson. FOTO: Morvenna Goudkade
Debbie de Geus is eigenaresse van 't Koffiehuis in Boskoop. De horecavrouw, dol op haar Harley Davidson. FOTO: Morvenna Goudkade (Foto: Morvenna Goudkade)

'Ik heb altijd in de horeca gewerkt'

 Het is een stoere hobby, motorrijden, maar stoer is Debbie altijd geweest. "Op school was ik één van de ruige meiden, ik hield van rockmuziek. Ook was ik niet van de meisjesberoepen, ik wilde het leger in."

Debbie groeide op in Ter Aar. "Ik heb een superjeugd gehad, met mijn ouders en twee zusjes. We zijn nog steeds heel close als familie en zien en spreken elkaar dagelijks."

Ze begint al vroeg met bijbaantjes, op haar dertiende gaat ze helpen op de markt en later volgen nog meer baantjes, dan in de horeca.

"De horeca is de rode draad in mijn leven. Ik heb van alles gedaan, maar ik had altijd een tweede baan erbij in de horeca."

Het leger ingaan lukt niet als ze van de middelbare school komt, ze is nog te jong. Debbie gaat aan het werk en heeft de meest uiteenlopende beroepen.
"Het handige daarvan is dat ik zelf alles kan. Ik heb gewerkt als lasser, boekhouder, slager, noem maar op. Komt goed van pas met het café. Als er geklust moet worden, doe ik dat ook zelf."

Ze ontmoet haar toenmalige man en gaat met hem in Boskoop wonen. Ze krijgen samen twee kinderen. Als het huwelijk wordt beëindigd is de vraag, wat nu?
"Vroeger riep ik altijd: ik ga nooit weg uit Ter Aar. Maar ik woonde heel fijn in Boskoop, je hebt hier alles, dus ik ben gebleven."

Haar zaak, tegenwoordig Eet- en Drinkcafé 't Koffiehuis, kende ze vroeger als gast. "Ik ging er weleens eten met de kinderen. Op een keer heb ik gezegd: als ik ooit voor mezelf begin, wil ik zoiets als dit, een bruin café. Wat ik niet wist, de vorige eigenaar speelde met het idee om te verkopen. Die hoorde mijn opmerking en heeft me een voorstel gedaan, of ik het wilde overnemen."

Ze vervolgt: "Ik vond het doodeng, maar ik heb ja gezegd. Toen was ik opeens café-eigenaar."

Debbie gaat het avontuur aan en runt haar eigen zaak. "Het was wel belangrijk om de vaste gasten te behouden, dus de bal gehakt moest precies zou blijven als hij was, haha. Ik heb alle recepten meegekregen."

Vorig jaar werd het oude café gesloten. "Het pand was helemaal op. Er stond een ander pand te koop een paar deuren verder. Daar ben ik gaan kijken en ik zag het meteen zitten. Ik heb het gekocht. Het pand leent zich voor veel meer, ik heb heel veel plannen. Mijn huidige vriend helpt mee in de zaak, het is heel fijn om het samen te doen."

Het café is zes dagen per week geopend, Debbie heeft het druk. "Mijn vrijheid ben ik kwijt door de zaak. Er is weinig tijd voor andere dingen. Zoals motorrijden, dat zou ik veel vaker willen doen."

Schrijven is ook een hobby, vertelt ze. Sinds kort schrijft ze regelmatig voor de Gouwe Koerier: Groetjes van de stamtafel. "In het café wordt veel gesproken over wat er gebeurt in het dorp. Daar schrijf ik over. Ik schrijf niet over mijn gasten zelf, maar over wat er leeft."

4 reacties
Meer berichten