Logo gouwekoerier.nl


Foto: Elly de Knikker

Sierteeltcentrum onrustig

De sierteelt, de grootste bestaansbron van onze bevolking is tevens kenmerkend voor het aanzien van het dorp. Te midden van de kwekerijen oogt het rustig. Maar achter de schermen worstelt de sierteeltsector met grote vraagstukken. Noem het maar "de temperatuur van deze tijd".

Het gebrek aan opvolging van kwekers op leeftijd wreekt zich. Er bestaat onder jongeren een achterblijvende belangstelling voor het vak, hoewel het onderwijsveld oprecht probeert wat eraan te doen. Het resultaat is lege tuinvelden op veelal verouderde bedrijven. Het grote aanbod doet de verkoopwaarde dalen. De crisis deed er nog een schepje bovenop. En dat terwijl de onverkoopbaar gebleken kwekerijkavel voor veel boomkwekers de enige pensioenvoorziening blijkt te zijn. Een echt sociaal probleem. Er is één lichtpunt: de aantrekkende economie doet de prijzen iets herleven.

Dan de nodige herstructurering van het sierteeltgebied, dat als enige mogelijkheid voor de gezondmaking wordt gezien. Kleinschalige boomkwekerijen (één of twee hectare) hebben, economisch gezien, geen toekomst meer. Op de langere termijn zal de boomteelt een omvang moeten hebben van tussen vier en acht hectare om redelijk winstgevend te zijn. Een "kavelsamenwerking", die ruilverkavelingen bevordert en begeleidt, kan een duwtje in de rug geven. De grondmobiliteit is wezenlijk voor een passende metamorfose in het gebied. Er zijn gebieden die niet langer geschikt zijn voor de boomteelt en daartegenover staan weer nieuwe vestigingsgebieden. Het sierteeltwezen is intussen ook verweven met de opdringende woonfunctie, met name in de buurt van het centrum.

Het water vormt voor de kweker ook een probleem. Er moeten waterbekkens komen en voorzieningen treffen tegen calamiteiten zoals steeds hevigere buien. Verder heeft de agrarische ondernemer te maken met complexe regelgeving op het gebied van bestrijdingsmiddelen en bemesting.De gebrekkige infrastructuur van wegen speelt de kwekers parten. Zij worden daardoor verdreven naar buitenste rand van de contouren van het bestaande kwekersgebied.

Ook de vraag van de afnemers-consumenten verandert. Die kopen hun waren bij tuincentra. Daar wordt gevraagd om kleine maten met een korte kweekduur, oftewel goedkoop. De drie hoofdtypen in kwekersland: de handelskwekerij, het op pottenteelt gericht productiebedrijf en het volle grondbedrijf (en alles er tussen in) met een veelheid aan gewassen, zullen zich aan die gewijzigde vraag moeten aanpassen. Om dat voor elkaar te krijgen, moet je behalve vakman ook ondernemer zijn.

De tendens is om recreatie toe te staan in beperkte mate. De kwekers zullen als commerciële gemeenschap minder in zichzelf gekeerd moeten zijn en veel meer moeten uitdragen, dat het merk "Boskoop" het beste oplevert op kwekersgebied. De ondernemers zullen zelf hun weg moeten vinden. De Greenport beschikt over bekwame bestuurders die kwekers de weg kunnen wijzen.

En de Provincie, Gemeente en Hoogheemraadschap? Van die instanties mag verwacht worden dat zij alle redelijke wensen, die door noodzakelijke veranderingen worden opgeroepen, zullen faciliteren en ondersteunen. Een warm kloppend hart voor de sector, ja, dat is noodzakelijk.

Jacques Booij

1 reactie
Meer berichten